مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية

953

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع )

--> - 1 . صغار ( جمع صغير ) : خرد ؛ كوچك . 2 . آيا كسى كه يارى ما كند وبه فرياد ما رسد ، يافت مىشود ؟ آيا خداشناسى هست كه در حق ما از خدا بترسد ؟ آيا كسى هست كه از حرم پيغمبر دفاع وطرفدارى كند . 3 . أئمة ( جمع امام ) : رهبر ، پيشوا . 4 . كافل : پرستار . 5 . متكفل : عهده دار پرستارى . 6 . أرامل ( جمع ارمله ) : فقير ، بيوه زن . 7 . حاشا للَّه : از خداوند دور است . 8 . موثوق : بسته شده . 9 . معانقه : دست به گردن يكديگر انداختن . 10 . مواريث ( جمع ميراث ) : آنچه مال از مرده باقي بماند . 11 . أم سلمة : يكى از زنان پيغمبر صلى الله عليه وآله وزنى فوق‌العاده پارسا وبا ايمان بود كه نسبت به اميرمؤمنان عليه السلام وفرزندان أو عقيدت واخلاصي تمام داشت . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السلام ، 2 / 121 - 122 كنيت مباركش أبو الحسن ومعروف به زين‌العابدين مىباشد وهم علىاصغرش مىخواندند . يكى از أئمة اثنا عشر عليهم السلام واز بزرگان تابعين است . زهرى گويد : قرشي أفضل از آن حضرت نديدم . مادر آن حضرت سلافه دختر يزدجرد واپسين شهرياران إيران است . وى عمه مادر يزيد بن وليد الأموي معروف به ناقص است . چنان بود كه چون قتيبةبن مسلم أمير خراسان مملكت عجم را در پى در سپرده ، فيروزبن يزدجرد مذكور را بكشت ، دو دختر فيروزبن يزدجرد را به سوى حجاج‌بن يوسف ثقفى كه از اين پيش مذكور گرديد ، بفرستاد ودر آن أيام امارت عراق وخراسان به عهدهء حجاج بود وقتيبة از جانب حجاج به نيابت امارت خراسان روز مىگذاشت . پس حجاج يك دختر از بهر خويش بداشت وآن يك را نزد وليدبن عبد الملك فرستاد ويزيدالناقص را از وى بزاد ونام نخست أو شاه فريد بود واز اين روى اورا ناقص گفتند كه از عطاياى لشكريان ومردمان بكاست . وحضرت زين‌العابدين عليه السلام را ابن‌الخيرتين مىخواندند چه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرموده است : « للَّه تعالى من عباده خيرتان فخيرته من العرب قريش ومن العجم فارس » 1 وآن حضرت از سوى پدر به قريش واز طرف مادر به أهل فارس مىپيوندد . أبو القاسم زمخشري در كتاب « ربيع الأبرار » حديث كند : آن‌گاه كه در زمان خلافت عمر بن الخطاب أسيران فارس را صحابه در مدينه درآوردند ، در جملهء أسيران سه دختر از يزدجرد بود وايشان أسيران را بفروختند ، عمر امر كرد كه دختر يزدجرد را بفروشند . علي بن ابىطالب عليه السلام به عمر فرمود : -